Volg mijn lange reis om docent te worden. Hier beschrijf ik mijn reflecties, hoe startbekwaam ik ben als docent en al het andere wat te maken heeft met studie, stage en zelfs een klein beetje van mijn persoonlijke leven.
Ik wist/ realiseerde me van te voren niet dat dit gegeven werd door de methode Biologie voor jou. Dus een gedeelte van de workshop was een verkooppraatje van BvJ (en wij werken met Nectar).
Maar omdat ik geïnteresseerd was in het verhaal achter RTTI (Reproductie, Toepassen 1, Toepassen 2 en Inzicht) ben ik toch gegaan. Dat gedeelte van de workshop was ook echt wel interessant. Maar wat is dat nou?
RTTI geeft inzicht in de opbouw van de toets en het geeft inzicht in het cognitieve niveau van de leerling. Maar waar staan de letters dan voor? En belangrijker: wat houdt dat dan in?
De R staat voor Reproduceren. Het letterlijk uit het boek geleerde komt terug in de toets. Dus als er in het boek staat dat het hart een grote spier is dan kun je op de toets een vraag verwachten als: Wat is het hart? Of is het hart een A: orgaan, B: Spier, C: Cel of D: Liefde.
De eerste T staat voor Toepassen 1: Het toepassen in een bekende situatie. Vaak zijn dit vragen die al geoefend zijn tijdens de les of in het huiswerk.
De tweede T staat voor Toepassen 2: Hierbij krijgen leerlingen een nieuwe context en moeten ze zelf verbanden kunnen leggen tussen de nieuwe gegevens en de leerstof. Hierbij moeten ze zelf een oplossingsstrategie bedenken. Leerlingen leren denken op het hoogste abstractie niveau.
En de I staat voor Inzicht: Bij deze vragen moet de leerling zelf de context en de methode structureren om tot een antwoord te komen.
Ik kan genoeg vragen bedenken bij de R en T1, dit zijn dan vaak ook de makkelijkere vragen, maar het wordt moeilijker bij de T2 en I vragen. We hebben ermee geoefend en op zich kun je wel T2 en I vragen bedenken maar hoe classificeer je ze? Is het een T2 of I vraag? etc..
Ik vond het wel een interessant onderwerp en dus ga ik eens kijken of ik daar mijn onderzoeksopdracht aan kan geven voor komende stage.
Afgelopen vrijdag en zaterdag was er de NIBI conferentie (NIBI = Nederlands Instituut voor BIologie), mijn eerste conferentie EVER! Ik had geen idee wat ik kon verwachten en had me voor een aantal workshops ingeschreven die me interessant leken, helaas kreeg ik niet in alles mijn eerste keuze dus zaten er ook een paar onverwachte workshops bij. De workshops die ik toegewezen kreeg waren:
Vrijdag:
Startlezing: Feiten en Fabels over gezonde voeding
Toetsen: Van cijfer tot inzicht (wat is RTTI gegeven door de methode biologie voor jou)
Avondlezing: Ecosysteemdiensten van insecten: Wie het kleine niet eert
Zaterdag:
Ondersteund bij de workshop van meneer V, Swachmann of Anorexia?
HoBeeBox: Haal de honingbij in uw klas
Ik ga proberen in het kort weer te geven wat de workshop/lezing inhield en wat ik denk dat ik eraan heb gehad.
Startlezing:
Ik moet heel eerlijk zijn, ik weet niet meer precies waar het over ging... Ik heb gezien dat ze 10 "vrijwilligers" naar voren riepen die eerst een citroen moesten proeven en daarna een snoepje moesten eten (de mirakelbes) en daarna weer een citroen moesten eten. Het grappige hiervan was dat eerst de citroen natuurlijk zuur is maar nadat ze het snoepje gegeten hebben smaakte de citroen heel erg zoet. Nu blijkt dat de mirakelbes een eiwit bevat, miraculine, die de eigenschap heeft om zich te binden aan je smaakreceptoren. Alles wat dan zuur smaakt wordt zoet. Wel stoer toch?
Verder moest iedereen een stripje PTC opeten. Daarna werd er gevraagd bij wie hij bitter smaakte en bij wie niet. Ongeveer 70% van de aanwezigen proefden het PTC, dus bitter, maar 30% proefde niks. Deze smaakervaring is genetisch bepaald. Vond ik ook erg grappig en met mij mijn collega's dus dit wordt er waarschijnlijk een voor de open dag.
En ik kan me iets over een onderzoek naar playmates en ideaal beeld herinneren. Ten eerste is er dus een genie geweest om van alle playmates het BMI te bepalen(!) en ten tweede heeft die daar de normale vrouw tegen uit gezet. En wat blijkt? Hoe dunner de playmates worden hoe dikker wij worden! Shocking eigenlijk...
En wat ik ook erg schokkend vond is dat de Nederlandse kinderen veul maar dan ook veul te weinig groenten binnen krijgen... 40 gram per dag! 40 gram groenten eet een gemiddeld Nederlands kind van 7-12 jaar oud! En dat is toch echt wel veel te weinig! Want de standaard ligt op 80 gram (maar is nog steeds erg laag) en die zou eigenlijk op 120 gram moeten liggen.... Dan ga je toch even kijken naar je eigen kinderen. Krijgen die wel genoeg binnen? Soms wel denk ik dan maar, maar soms ook niet... Oh ja en aardappels zijn ook groente!
De workshops ga ik even in aparte berichten bespreken
Het blog dat ik maakte stond niet op mijn eigen naam maar op die van mijn man, en elke keer als ik plaatjes toevoegde verwijderde hij ze weer netjes op zijn google account. Niet wetende dat die dus hier ook weg werden gehaald. Om het nieuwe jaar goed te beginnen heb ik dus het blog overgezet naar mijn eigen account.
Ook hier kun je het reilen en zeilen van de studie in combinatie met werk en gezin lezen.
Wil al het personeel naar de personeelskamer komen? klonk er door het communicatiesysteem... Hmmm waarom? Ik was al wat later, kijk even in mijn agenda of ik nog iets voor andere docenten moet klaar zetten en loop naar beneden. Zo'n 60 mensen zitten in de personeelskamer, ik denk nog doen ze dit elk jaar met sinterklaas? Maar niks van dit alles...
De directeur opent de dag met de mededeling dat de man van een van onze collega's is overleden na een zeer kort heftig ziektebed. Geheel onverwacht... Hoe mooi voelt het om met zijn allen even stilte te nemen voor onze collega, haar kinderen en familie. Op deze momenten zie en voel ik de meerwaarde van het geloof.
De leerlingen moeten ook op de hoogte gesteld worden en het eerste uur mag ik weer les geven aan een van mijn mavo klassen. We krijgen een tekst die we in de klas kunnen voorlezen. Ik pak het aan en ga vast naar de klas. In het voorbijgaan zie ik dat meneer E. moeite heeft dus ik bedenk dat ik dit wel kan. Zo goed ken ik deze collega nog niet dus op dat moment voelt het nog wel afstandelijk.
Maar dan sta je voor de klas... En begin je te lezen... en wordt je terug geslagen... Je herbeleeft je eigen verlies en ik schiet vol. Halverwege schiet ik vol en het kost me heel veel moeite om door te gaan. Maar ik ga door en ik pak het weer op, maar nu zit ik vol emotie... Je ziet dat de kinderen het niet begrijpen, gaat dit over een echt iemand?
Na het voorlezen, komt die vraag dan ook: Is dit echt? Ja dit is echt. Onwerkelijk mevrouw. We dachten eerst dat u een hele vreemde dagopening had uitgekozen...
Er is een leerling die aangeeft dat hij het moeilijk vond dat ik begon te huilen,want dan moet hij ook huilen. Ik benadruk dat dit juist een hele mooie eigenschap is omdat hij dan kan invoelen wat een ander voelt. Hij vind zelf van niet maar het is een eigenschap waarvan ik hoop dat hij dit nooit verliest...
En dan ga je verder met de les, dat is ook vreemd maar ja het leven gaat door. Ik ben alweer helemaal opgeslokt in de les als een van de leerlingen aangeeft dat ze zich niet kan concentreren. Omdat ik al wat leerlingen heb gehad met smoezen van ik kan het niet af hebben want.... reageer ik een beetje bot... DOM want deze leerling is afgelopen maand haar opa verloren... Ik mompel een excuus en weet me eigenlijk geen houding te geven. Ik geef aan dat als ze er echt moeite mee heeft dat ze naar de stilteruimte mag gaan. Maar ze lacht het weg...
En dan is de tweedejaarsstage al klaar! Ik heb heel hard gewerkt aan het verslag maar het resultaat mag er dan ook wel zijn. Het is een mooi document geworden al zeg ik het zelf. Het laat volgens meneer E. duidlijk zien welke voortgang ik gemaakt heb het afgelopen half jaar en hoe ik gegroeid ben als docent. Dat vind ik natuurlijk mooi om te horen. Ook is het leuk om te horen dat hij me best als collega docent zou zien (want collega's zijn we al). Voor komend half jaar ga ik dus stage lopen bij mevrouw F, want bij meneer E. kan ik niks meer leren (zijn eigen woorden).
De laatste les voor de beoordeling was er een waarin ik WEEBLY ingezet heb. Vooraf hebben leerlingen een document gekregen (die ook op magister staat) waarin staat wat we gaan doen, in de les heb ik er uitleg over gegeven. Maar de les begon met een filmpje over een soatest door Najib Ahmali.
Hij is erg grappig en omdat ik zelf ooit op een plek gewerkt heb waar we deze testen wekelijks deden kon ik nog een klein beetje extra informatie geven.
De bedoeling van de Weebly is dat ze een website maken over een door ons toegewezen SOA. Daarin moet staan wat de SOA is, Hoe je er aan komt, Hoe je er af komt, belangrijker hoe je het niet krijgt en waar je naar toe moet voor hulp. Een van de criteria is dat de leerlingen niet mogen knippen en plakken en dat ze bronnen moeten vermelden.
Het is leuk om te horen dat ook de stagebegeleider van mijn eigen school vond dat ik ontzettend gegroeid was, dat ik eigenlijk al op master niveau functioneer. Maar het mooiste compliment vind ik zelf: Je staat voor de klas te stralen, je kunt zien dat je er plezier in hebt! Mooier kan toch niet?
Dit hoofdstuk heb ik dus nu afgesloten en kan verder met het volgende. Natuurlijk doe ik daar ook op deze pagina verslag van!
DUSSSSSS.... Zegt genoeg lijkt me... Met klotsende oksels stond ik twee keer deze les te geven. Dat zijn even momenten waarop ik denk: Waarom ga ik deze les geven? Wat doe ik mijzelf aan? Straks zien ze me als die op seks beluste biologie docente.... (want ja die had ik in het verleden ook, maar dan zonder powerpoint).
Om antwoord te geven op mijn eigen vraag: waarom? Omdat ik vind dat kinderen (en volwassenen) een vertekend beeld hebben van wat normaal is. Hoe een normaal lichaam er uit hoort te zien. Maar ook om in de volgende lessen het gegiechel kwijt te raken bij het zien van een penis in het boek.
Mijn lesdoelen voor deze les:
Ik wil de angel halen uit het hele penis, borsten en vagina verhaal. D.w.z. dat leerlingen:
Niet meer (dus minder) bij elk plaatje in het boek giechelen of de les verstoren.
De juiste benaming gebruiken.
Leren hoe normale mensen eruit zien in tegenstelling tot wat de media laat zien hoe we er uit zouden moeten zien.
Beseffen dat ze normaal zijn, hoe ze er ook uit zien.
Hoe ze er ook uit zien ze kunnen functioneren waarvoor ze bestemd zijn.
Ik wil dat ik ervoor zorg dat men geen opmerkingen ten koste van anderen maakt.
Ik wil een gesprek aangaan over dit onderwerp waarbij ik probeer iedereen een beurt te geven.
Hoe wil ik dat doen?
Ga ik in op vingers en opmerkingen?
Ik wil beginnen met iemand met een vraag/opmerking en daarna andere leerlingen te vragen wat zij denken. Ik wijs daarbij iemand aan.
Aanpassing voor de vrijdag les:
Niet doorgaan in chaos en respectloosheid.
Aangeven dat ik niet geïnteresseerd ben in hun mening. Dit kan veroordelend werken, en dat ligt gevoelig.
Ik had vooraf de volgende bedenkingen op deze les:
Het is nogal een expliciete presentatie. Natuurlijk wil ik graag reacties ontlokken aan de leerlingen maar kan ik de veiligheid in klas bewaken?
Hoe zullen leerlingen reageren? Ik kan me voorstellen dat niet iedereen zich op zijn gemak voelt in deze les.
Wat heb ik gedaan?
Ik heb dus een powerpoint gemaakt met allemaal echte penissen, borsten en vagina's. Ik heb gevraagd hoe de leerlingen denken dat borsten, penis of vagina er uit hoort te zien.
Ik laat vervolgens zien hoe het in de media lijkt dat we er uit moeten zien.
Hierna ga ik door met het laten zien hoe het er in werkelijkheid uitziet.
Mijn ervaring op deze lessen:
Bij het vragen naar andere namen voor deze onderdelen viel het me wel mee hoeveel ze er wisten. Donderdag reageerden vooral de jongens nogal heftig en het was ook lastig om ze terug in het gareel te krijgen. De jongens bleven lachen.De klas op vrijdag reageerde veel minder heftig. Daar had ik vooraf ook aangegeven dat ik geen oordeel wilde hebben over de dia's.
Bij de plaatjes van borsten uit de media (dus de silicone skippyballen) gingen donderdag de jongens echt helemaal uit hun dak.
Maar bij de "echte" borsten kwam er uit het lokaal een geluid van walging. Ik was daar eigenlijk best wel door overdonderd. Het liet me zien hoe vertekend het beeld is dat de leerlingen van tegenwoordig hebben van het (vrouwelijk) lichaam. Ook de vrijdag groep liet dit zien al was dat wel in iets mindere mate.
Wat me verder opviel is dat het zien van borsten sociaal geaccepteerd is. Men heeft hier duidelijk minder moeite mee dan met het zien van penis en vagina. Dat geld ook voor mijzelf, ik wilde sneler door de rest van de presentatie om maar niet te lang hierbij stil te hoeven staan bij al deze vleeswarren.
De jongens van de donderdag klas vonden de piemels niet leuk om te zien maar reageerden niet heel heftig, terwijl de jongens van de vrijdag er echt veel moeite mee hadden. Op mijn vraag waarom dat was kreeg ik de volgende reacties:
Ja maar ik ben toch geen homo! (ik heb uitgelegd dat je van het zien van piemels geen homo wordt)
Ik ga mijn penis niet aan anderen laten zien
Dat is vies
Maar ik denk dat de meest treffende was:
Dat is akward. Dit was wat ik graag wilde horen en begon door te vragen waarom. Ik wilde hiermee bereiken dat iedereen gewoon is en dat je niks hebt waar je je voor moet schamen. Ik hoop dat ik dat bereikt heb... Ik heb hiervoor feiten aangehaald over bijvoorbeeld de lengte in slappe vorm (variabel) en in stijve vorm (gemiddeld 13-14 cm). Dat een kleine heel veel kan groeien en zelfs groter kan zijn in erectie dan een grote.
En dan de vagina's... Als borsten sociaal geaccepteerd zijn om te bekijken, zijn piemels dat al veel minder maar een vagina.... pffff dat is gewoon niet geaccepteerd! Met andere woorden: we willen er wel mee spelen maar naar kijken gaat te ver!
Omdat ik bij de vrijdag groep het gevoel had dat ze er wel genoeg van hadden ben ik hier (als dat mogelijk is) nog sneller doorheen gegaan. En ben ik verder gegaan met een stukje geslachtskenmerken en pubertijd. Het filmpje werd erg goed ontvangen!
Donderdag ging ik verder terwijl er geen respect in de klas was voor het onderwerp. Ik vond het moeilijk om de klas stil te krijgen. Vrijdag heb ik dat al beter gedaan al merkte ik wel dat ik aan het einde van deze les die grip verloor. Dus goed van start maar minder geëindigd, en dat geeft niet want ik ben mij er van bewust en ik kan er een volgende keer aan werken.
ALS LAATSTE: Commentaar van meneer E. op mijn les donderdag. Commentaar op vrijdag komt niet want die les heb ik zelfstandig gedraaid omdat meneer E. afwezig was.
Bij welke namen kwamen er ontzettend veel reacties --> Het hek was van de dam!
De jongens blijven lachen.
Er is geen respect
Je moet iets sneller door de powerpoint. Gebruik iets minder plaatjes (het zijn allemaal oude mensen) Ja dat klopt, van jonge mensen kun/wil je niet vinden dat is kinderporno.
Je gaat sneller door de piemels heen (piemesl is best een net woord dat mag best in de les)
Zorg dat het eerst stil is voor je weer door gaat.
Zorg dat er respect is in de klas
NIET doorgaan in chaos en respectloosheid
Tips voor vrijdag:
Geef aan dat je niet geïnteresseerd bent in hun waarde oordeel.
In je stage moet je lesdoelen formuleren. Lijkt me logisch maar tot nu toe formuleerde ik alleen lesdoelen die betrekking hebben tot de inhoud van de les. Ik wil dat de leerling leert waarom gezonde voeding belangrijk is. Is zo'n voorbeeld.
Van meneer E. kreeg ik dan ook de opmerking: Inhoudelijk weet je wel waar je het over hebt maar ik wil nu dat je dieper gaat kijken en ook didactische leerdoelen gaat stellen. En daar ging ik mee naar huis... En begreep er niks van. En dat levert stress op... Dus ik ben dinsdag maar even aan meneer E gaan vragen wat hij nou precies bedoelt. Blij dat ik dat gedaan heb want nu begrijp ik het een stuk beter!
In een notendop:
Hoe ga je de stof overbrengen?
Inhoudelijk kan je wel
Welke werkvormen ga je gebruiken?
Klassegesprek
....
Werk aan je klassemanagement.
Geef een didactisch doel aan tijdens je lessen
Op donderdag een nieuw leerdoel
Op vrijdag heb je een aangepast leerdoel
Wat past bij de leerlingen?
werken in groepjes?
zelfstandig werken
uitleg
...
werkvormen uitproberen
Werkt dit?
Past het bij mij?
Bijvoorbeeld bij practicum
Hoe wil ik dat ze werken?
Geeft ZS het resultaat dat ik wil?
Terug vragen aan leerlingen
Hoe ondervang je dat?
Wil ik tijdens mijn uitleg wel dat leerlingen vragen stellen?
vragen op een centraal moment
leerlingen vragen op laten schrijven en na de uitleg laten stellen
Voorbeeld van een lesdoel
Ik wil weten wat iedereen tijdens de les doet/ wat speelt er in de klas?
hier kan ik al dan niet op reageren
Ik ben er gelijk mee aan de slag gegaan voor de volgende les: Tieten, piemel en poezenles!
